اشاره:

سپنته آرمیی تی، در گویش پارسی به سپندارمذو اسفند درآمده به چم آرمان پاک وسپندینه، فروتنی، پارسایی

اندیشه:

زمزمه پیمانداری

   هرگاه پیمان خواهم بست، وبرآیین راستی باز خواهم گشت.

        به آنچه که بوده ام...به آنچه که باید باشم

             به نیکی ها، خوبی ها...به راستی ها، درستی ها...به جشن وشادمانی ها...به داد ومهربانی ها

                    به آزادی، سرافرازی...گزینش های آزادی...همازوری، هماوردی، هم اندیشی...

                           به دانایی، خردمندی...به پویایی وآبادی...به دانش، دانش اندیشه گستر... آری،آری

    برپایه آزادی، خویشتن را خواهم یافت...برآنم تا اندیشه ام را نیک گردانم...گفتارم دلنشین وشادی آفرین گردد وکردارم سازنده وتازگی بخش...

                          می ستایم منش نیک مزدا داده را...که سفارش شده اشوزرتشت است

                                             واستوارم براین بینش، براین آرزو

                     بینش وآرزویی....که جنگ افزار اززندگی رخت بربندد....جنگ وستم از روزگار دور شود...دشمن ودروغ وخشکسالی نماند..

                    تا زندگی خردمندانه برپایه شادابی، شادمانی وبهروزی برای همگان پیش آید.